Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum
Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak….
İki dudağının arasından çıkan bir isimdi sadece…
Benim canımdı, benim kanımdı, benim diğer yarımdı!
Şah damarımı kesmiştin bir anda.
Son iğneyi de batırmıştın apansız bir anda kalbime.
Sadece gereksiz bir gülümsemeydi yüzümde kalan.
Hani kimi zaman “ya umutlar da tükenirse?” derdim.
İşte gülüm bugün sabah saat 04:30′de bütün umutlar tükendi!!!
11′inci ayın 11′inde it gibi titreye titreye içtiğim bir sigaraya gömdüm seni.
ve yine güldüm,
yine o lanet ve bir o kadar da gereksiz sırıtmayı koydum cemalime!
Bazı konularda sana ısrar etmem aslında benim intiharımmış…
Bilemedim, bilemediiimmmm!
Ve kendi elinle açmıştın tek çarenin Allah’tan sabır dilemek olduğunu söyleyen o şarkıyı….
Evet artık tek çarem Allah’tan sadece ve sadece sabır dilemek!…
sana her gidişim bir intihar girişimigünahkar..asi..
giydiğim elbisenin iç cebinde…
utangaçlığım gizli..
yüreğimin saati durur sana gelişimde.
ne seni geçer ne beni..
utanmaz bir zaman başlar..
akrep’le yelkovan üstüste..!
gölge oyunları sarar soğuk duvarları..
sen bedenini giydirirsin bana
birkaç beden büyüktür aşkın..
ama ben inatla büyürüm aşkına…!
sonkezmiş gibi,
bir daha sana ölememenin korkusuyla
aşk-ı şahadet getiririm dudaklarının arasında…
utanmaz saatler diner..
vurgun saatler başlar
vurur kaçar..!
ve nefesim kesilir..
tüm kahramanlığıyla buselerin beni..
hayata döndürür.!
pardon..?
döndürür mü
öldürür..!
ben gözlerinde çekerim ipimi…!
şaşırmazsın deliliğime
bilirsin sevgilim;
..gömleğinin kolları darağacı olsa
…yine geçiririm boynumu kollarının arasına…
uyanırım
rüya biter..
ben seni sevmek için
inadına yaşarım…
Aşkım.. Bir gece yarısı, sana olan duyguları nasıl ifade etsem diye düşünürken bunlar geldi aklıma.. Nacizane bir şiir, kocaman duyguları ortaya çıkardı.. Seni çok seviyorum ömrüm.. Şimdi uyuyorsun, tatlı rüyalar görmeni diliyorum.. >Aşkın<Bana Aşk’ı tarif et deseler
Seni tarif etmem yeterli..
Benim için Aşk da sensin, Aşık da..
O tombiş yanakların..
Gözlerin.. Hele güldüğünde ayrı bir güzeller..
Sol yanağındaki gamzen..
Sonraları belli olmaya başladı değil mi?..
Ya dudaklarına ne demeli..
Tebessüm ettiğinde dünyalar benim oluyor..
En çokta dağınıkken sevdiğim saçların..
Onları okşadığımda hayat buluyorum..Sen benim Aşkım oldun
Ben hala Aşk’ı tarif ediyorum..
Ömrümden hiç eksilme,
SENİ ÇOK SEVİYORUM…
Bir Mevsim Döndü Sen Dönmedin…
Hava kararmış, yağmur yağıyordu.. Düşlerime yağmur yağıyordu.. Hiç olmadığın kadar içimdeydin.. Sensiz geçen zamanlara inat daha bir hissettim seni bugün.. Yalan değil başka sevdalar, başka aşklar peşinde koştum yokluğunda.. Sana benzeyen her şeyi sevdim ben.. Sevdiğim her şeyde senden izler vardı. Aradığımı buldum sandım ama yanıldım, bulduğum sen değildin. Olmadık zamanlarda aklıma düştün, zamansız yaralandım. Her sabah seni bulmak için yolara düşmek geldi içimden ama yapamadım..Yalnızlığın acısıyla kahroldum her gece. “Gelir” dedim kendi kendime, “Söz verdi gelmesi gerek.” Bekledim. Kendimi param parça hissetim ama yine de sana kızamadım. Unuttum kötü sözlerini.. Unuttum kapında bekletildiğimi.. Unuttum telefonlarıma cevap vermediğini, kavgalarımızı unuttum..
Bir tek seni unutmadım sevgili, bir tek seni unutamadım. Hep dönmeni bekledim.. Zamanla alıştım acılara.. Alıştım sevdiklerimin yokluğuna. Ama yalnızlığa alışamadım, hasrete alışamadım, sensizliğe alışamadım. Hep dönmeni bekledim..
Şimdi artan yalnızlığım, büyüyen yokluğun var.. Tenimde kokun, gülüşün içimde saklı. Sen neredesin sevgili, varlığın nerede? Bir mevsim döndü , sen dönmedin..
